Zabezpieczenie

Jego celem jest udzielenie tymczasowej ochrony prawnej stronom lub uczestnikom, jeżeli uprawdopodobnią oni swoje roszczenie oraz interes prawny w udzieleniu zabezpieczenia. Interes ten istnieje zawsze wtedy, gdy brak zabezpieczenia uniemożliwiłby lub poważnie utrudnił wykonanie zapadłego w sprawie orzeczenia czy osiągnięcia celu postępowania. Sam sposób udzielenia takiej ochrony prawnej może polegać więc na zabezpieczeniu wykonania orzeczenia lub na uregulowaniu stosunków między stronami na czas toczącego się postępowania.

W każdej sprawie cywilnej podlegającej rozpoznaniu przez sąd lub sąd polubowny można żądać udzielenia zabezpieczenia.  Sąd może udzielić zabezpieczenia przed wszczęciem postępowania lub w jego toku. Po uzyskaniu przez uprawnionego tytułu wykonawczego dopuszczalne jest udzielenie zabezpieczenia tylko wtedy, jeżeli ma ono na celu zabezpieczenie roszczenia o świadczenie, którego termin spełnienia jeszcze nie nastąpił ( art. 730. § 1 i 2 kpc ).

Zabezpieczenie może być orzeczone w każdym postępowaniu, zarówno procesowym, jak i nieprocesowym.

Jeżeli postanowienie o zabezpieczeniu ma być wykonane w drodze egzekucji, stanowi ono tytuł egzekucyjny podlegający zaopatrzeniu go w klauzulę wykonalności. Klauzulę taką zgodnie sąd nadaje z urzędu. Jeżeli postanowienie o zabezpieczeniu podlega wykonaniu w inny sposób niż w drodze egzekucji sądowej, podstawą przeprowadzenia postępowania wykonawczego jest postanowienie zaopatrzone z urzędu przez przewodniczącego we wzmiankę o wykonalności.

Zgodnie z art. 492 § 1 kpc nakaz zapłaty wydany w postępowaniu nakazowym z chwilą wydania stanowi tytuł zabezpieczenia wykonalny bez nadawania mu klauzuli wykonalności. Uprawniony, wnosząc o dokonanie zabezpieczenia, jest obowiązany wskazać sposób zabezpieczenia. Sąd na wniosek obowiązanego może ograniczyć zabezpieczenie według własnego uznania.